غروب را دوست دارم ولي
در اوج دلخوشي
غروب را دوست دارم در برگ ريز پائيز
غروب را دوست دارم در زماني كه دل طلوع ميكند
غروب را دوست دارم در زمانيكه شاهد غروب هيچ دلي نباشم
غروب را دوست دارم در آنجائي ببينم كه دلم شاد هست
در آن سرزميني كه شايد سرزمين روياهايم باشد
و خلاصه اينكه
غروب زيباست در طلوع عشقي پاك
+ نوشته شده توسط وحید در چهارشنبه پانزدهم فروردین 1386 و ساعت
1:7 |
